บทที่ ๑๓ ความภาคภูมิใจ

*********

๗๖๒

แต่งกลอนเล่า เรื่องราว มายาวยืด
บ้างก็จืด บ้างไม่ดี มีคำถาม
ไยเขียนเล่าเรื่องราวจนยาวความ
อยากติดตามแต่็คร้านการอ่านกลอน

๗๖๓
จึงแจงเหตุ และผล ที่ด้นดั้น
ใช่ดื้อรั้น ตีคู่ ครูเคยสอน
ภาษาไทย ยืดหยุ่น งามสุนทร
สานอักษร คำชัด สัมผัสกัน

๗๖๔
ให้ถ้อยความงามละเมียดละเอียดอ่อน
ไม่ยอกย้อน เติมวรี ใส่สีสัน
ได้เรียงร้อย เรื่องราว คราวสำคัญ
ที่ผูกพัน เกี่ยวเนื่อง เป็นเรื่องไป

๗๖๔
ได้ศึกษา ติดตาม หาความรู้
ด้วยเป็นครู ต้องยิ่ง หาสิ่งใหม่
เพื่อสอนศิษย์ ที่เยาว์ ให้ก้าวไกล
สู่ยุคใหม่ ไฮเท็ก โนโลยี

๗๖๕
แต่ก่อนสร้าง เอกสาร งานลำบาก
ช่างยุ่งยาก พิมพ์ดีด ใช้สองที่
เสียงป็อกแป็ก ยามพิมพ์ จิ้มทุกที
เจ็บนิ้วชี้ นิ้วกลาง นางระบม

๗๖๖
เมื่อใดพิมพ์ข้อสอบคณิตศาสตร์
น่าอนาถ นักหนา เหมือนยาขม
พิมพ์ใส่ไขภาษาไทยตัวกลมกลม
คอยผสม เอ๊กซ์วาย ใส่อีกที

๗๖๗
เครื่องสำเนาแผ่นไขใช้มือหมุน
ให้หมึกผ่าน รูพรุน ติดเป็นสี
พอหมึกจาง หมึกใหม่ เติมให้มี
ทำอย่างนี้ วุ่นวาย ทุกปลายเทอม

๗๖๘
เมื่อย่างเข้า ยุคใหม่ ยุคไฮเท็ก
เครื่องอิเล็ก โทรนิก มีมาเพิ่ม
ทำอะไร ก็สบาย ง่ายกว่าเดิม
ช่วยมาเสริม งานเรา ให้เบาแรง

๗๖๙
คอมพิวเตอร์ เริ่มมา คราีสามศูนย์
ต้องเพิ่มพูน ความรู้ หลายครูแหยง
แต่ละเครื่อง ซื้อมา ราคาแพง
หลายคนแกล้ง มีงานล้น ไม่สนใจ

๗๗๐
พื้นจอดำ อักษร มีสีเดียว
หากไม่เขียว ก็ขาว ไม่พราวใส
สะดวกกว่า พิมพ์ดีด ทั่วทั่วไป
ทั้งอังกฤษ ภาษาไทย ใส่พร้อมกัน

๗๗๑
ใช้โปรแกรม เวิร์ดจุฬา ราชวิถี
ก็สร้างงาน ได้ดี ตามที่สรรค์
แถมเก็บงาน เอาไว้ ใช้หลายวัน
ด้วยมีแผ่น สำคัญ เก็บข้อมูล

๗๗๒
ยุคต่อมา จอสี มีมาใหม่
ส่งเสริมให้ โรงเรียน จัดเป็นศูนย์
แถมมีชุด คำสั่ง บริบูรณ์
ได้เพิ่มพูน ให้เพื่อนครู รู้ใช้งาน

@

๗๗๓

ยังมีครู ผู้หนึ่ง ท่านสอนวิทย์
ชอบค้นคิด ของเล่น เห็นแก่นสาร
ท่านใช้คอมพิวเตอร์จนชำนาญ
แถมเชี่ยวชาญ ทำสื่อ ซีเอไอ

๗๗๔
ท่านบอกว่ามานี่สิพงศักดิ์
ถ้าคิดรัก เรียนรู้ สิ่งใหม่ใหม่
ด้วยเห็นเราเป็นคนชอบสนใจ
จึงสอนให้ ทุกสิ่ง อย่างจริงจัง

๗๗๕
ท่านถ่ายทอดโปรแกรมออเธอร์แวร์
เริ่มตั้งแต่ จับเมาส์ เขียนคำสั่ง
จนเกิดสื่อ การสอน มากประดัง
มีดีมั่ง เสียมั่ง หัดทำไป

๗๗๖
จนประดิษฐ์โปรแกรมแยกตัวประกอบ
พหุนาม โต้ตอบ กับเครื่องได้
คอมตั้งโจทย์ เด็กตอบ พิมพ์ว่องไว
เครื่องตรวจได้ ถูกผิด คิดคะแนน

๗๗๗
ปีสี่สอง ลองเชิญ โรงเรียนดัง
สนใจจัง มาสมัคร แข่งเนืองแน่น
ทั้งบดินทรฯ หอวัง ส่งตัวแทน
ที่เก่งแสนสวนกุหลาบวิทยาลัย

๗๗๘
ผลแข่งขัน ออกมา น่าชื่นจิต
ด้วยลูกศิษย์ คว้าที่สอง เอามาได้
ก็ที่หนึ่ง สวนกุหลาบ เขาเอาไป
ไปเป็นไร เท่านี้ ดีเกินพอ

(โปรแกรมแบบฝึกทักษะแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง เดิมพัฒนาด้วยโปรแกรม Autorware 3.5)
ปัจจุบันใช้ Flash เล่นได้ที่นี่ครับ

๗๗๙
ปีสองพัน ห้าร้อย สี่สิบสี่
ที่เมืองทองธานีจัดงานต่อ
กรมสามัญสั่งมาตั้งตารอ
คำสั่งขอให้จัดนิทรรศการ

๗๘๐
มีการจัด งานใหญ่ ชื่อฟังโก้
สติวเด็นท์เอ็กโปชื่อเรียกขาน
ผู้คนแห่ มาจม เข้าชมงาน
จึงคิดอ่านขวนขวายขายโปรแกรม

๘๐๑
เป็นโปรแกรมฝึกบวกลบคูณหาร
ตั้งโจทย์ผ่านหน้าจอการ์ตูนแจ่ม
เด็กหลายคนคิดด้วยช่วยกันแจม
ซื้อมากแถมสอนด้วยช่วยคำนวณ

๘๐๒
ขายได้เงินประมาณผ่านสามหมื่น
ก็ชื่นมื่น ทุกที ที่คิดหวน
จึงเกิดความมั่นใจไม่เรรวน
ว่าทุกส่วน ที่ศึกษา มาถูกทาง

๘๐๓
ตัวโปรแกรมตั้งโจทย์แบบออโต้
สร้างโจทย์โชว์ เร็วไว ไม่ขัดขวาง
สุ่มตัวเลข แจ่มชัด ตามจัดวาง
ให้โต้ตอบหลายอย่างตามชอบใจ

๘๐๔
ปีต่อมาส่งโปรแกรมเข้าประกวด
ก็หมายอวด ผลงาน ที่สานได้
ศูนย์นิเทศการศึกษาทางไกล
หน่วยงานใหญ่กระทรวงศึกษาธิการ

๘๐๕
ส่งซอต์ฟแวร์ชิ้นงามรวมสามชิ้น
ด้วยถวิลเผยแพร่เหมือนแชร์สาร
เป็นฝีมือ หรือบุญ หนุนบันดาล
โปรแกรมผ่านชนะเลิศสามรางวัล

๘๐๖
ได้โล่ครอง พร้อมกัน เกินฝันไว้
ที่ดีใจ เกินกว่า ที่ว่านั่น
ได้ซอต์ฟแวร์ลิขสิทธิ์หลายชิ้นอัน
นับรวมกัน เขาให้ สิบรายการ

๘๐๗
หนึ่งในสิบ มีแฟลช เวอร์ชันห้า
จึงซื้อหา คู่มือ มานั่งอ่าน
ลองถูกผิด คิดใช้ อยู่ไม่นาน
ก็เกิดงาน เกิดผล จนพอใจ

๘๐๘
ลองเอาขึ้น เผยแผ่ แพร่ในเน็ต
เที่ยวหาเคล็ด ลับจำ จนทำได้
เป็นโปรแกรม ฝึกคณิต ให้คิดไว
สร้างสมไว้ ให้นักเรียน ได้ใช้กัน

๘๐๙
ครูพงศักดิ์ดอทคอมเว็บฝึกคิด
สอนคณิต ศาสตร์สื่อ แนวสร้างสรรค์
ได้ก่อเกิด เป็นเว็บไซต์ ไม่นานวัน
นักเรียนนั้น สนใจ ใช้มากมาย

๘๑๐
ต่อภายหลังเปลี่ยนไปใช้ดอทเน็ต
เพื่อเป็นเคล็ดงดงามในความหมาย
เหมือนเยื่อใย ได้รู้จัก ได้ทักทาย
เหมือนเครือข่าย คิดอ่าน สานไมตรี


@

เล่นเกมเศรษฐี

๘๑๑
ปีสองพันห้าร้อยสี่สิบเจ็ด
โอกาสเพชร ได้เล่น เกมเศรษฐี
กับไตรภพ ลิมปพัทธ์ ในทีวี
สุดโชคดี อย่างไร อดใจรอ

๘๑๒
ก่อนได้ออก รายการ ในงานนี้
ก็เคยมี กันตนา เข้ามาขอ
ถ่ายรายการ"ท้าพิสูจน์"ออกผ่านจอ
ในหัวข้อ ครูไทย ใจไอ.ที.

๘๑๓
พิธีกร พรสุดา ต่ายเนาว์คง
สัมภาษณ์ส่งออกทางช่องเจ็ดสี
ออกอาทิตย์ตอนบ่ายหลายนาที
ชักเริ่มมี งานเข้า มาประปราย

๘๑๔
ในช่วงนั้นรายการเกมเศรษฐี
ไอทีวี ผู้ชม มีมากหลาย
ทั้งรุ่นปู่ รุ่นย่า รุ่นตายาย
ทั้งหญิงชายชื่นชอบเฝ้ารอชม

๘๑๕
เขียนจดหมายใบสมัครเข้าแข่งด้วย
ใช่หวังรวย หวังเล่น เห็นวัยสม
โดนเรียกสอบคัดเลือกคนมาจม
สนามสอบ ในร่ม แถวบางแค

๘๑๖
สถานที่ โอ่อ่า น่าไปเล่น
อย่าเข้าใจ ว่าเป็น บ้านคนแก่
แต่เป็นศูนย์ การค้า ย่านจอแจ
ชื่อที่แท้เรียกหาว่า"เดอะมอลล์"

๘๑๗
สอบคัดเลือกผู้สมัครมีหลายร้อย
มีคนคอย รอดู อยู่สลอน
ข้อสอบถามออกมาเป็นตอนตอน
ต้องเขียนป้อนคำตอบนั้นให้ตรง

๘๑๘
สี่สิบข้อ ต้องได้ สามสิบกว่า
ด้วยเขาตั้งกติกาตามประสงค์
ที่เข้าสอบ มั่นใจ ไม่งุนงง
ผลคะแนน จึงส่ง เกณฑ์ได้ไป

๘๑๙
ขอบคุณเกม เศรษฐี ดีชะมัด
คุณไตรภพลิมปภัทธ์เขาจัดให้
ได้ความรู้ความบันเทิงสำราญใจ
สองทุ่มสิบพบกันในไอทีวี

๘๒๐
ถามปัญหาหลากหลายเรื่องในโลก
ชอบลุ้นโชคเลยไปเล่นเกมเศรษฐี
ถูกห้าข้อ ตัวช่วย ไม่ต้องมี
เลยโชคดี ได้เงินแสน แทนรางวัล

๘๒๑
จะเล่นต่อ ก็ได้ ทายไม่ยาก
ไม่ลำบาก เกินไป แต่ใจสั่น
พิธีกร ส่งสายตา พากดดัน
เลยหยุดมันข้อที่เก้าเท่านั้นพอ

๘๒๒
เกมอะไร ไหนเท่า เกมชีวิต
แม้นทายผิด รับกรรม ที่ทำก่อ
หากทายถูก รับบุญ ที่หนุนรอ
สุขทุกข์ก็ เห็นชัด เป็นสัจธรรม

๘๒๓
โลภโกรธหลงที่เห็นเป็นต้นเหตุ
อย่าได้โทษ อาเพศ ดึงให้ต่ำ
แท้จริงเป็นครรลองของกงกรรม
ที่จำนำ คืนสนอง ต้องจำนน

๘๒๔
จงหมั่นทำความดีมีจิตเมตต์
สุดวิเศษ เสริมทุนบุญกุศล
รู้เอื้อเฟื้อเจือจานสงสารคน
จะเปี่ยมล้น บุญญา บารมี

๘๒๕
เห็นใครทำความดีจนเกินหน้า
อย่าอิจฉาทุกข์ไปไม่สุขศรี
เที่ยวเหน็บแนมเรื่อยไปมันไม่ดี
ไร้มงคล ชีวี จะ
ตรอมตรม

๘๒๖
อย่ายุแยง ให้นาย เข้าใจผิด
หน้าเป็นมิตร หลังไป สุด
ใจขม
ยามต่อหน้า ปากฉ่ำ ปั้นคำชม
พอลับหลัง ก็ขย่ม จนจมดิน

๘๒๗
อย่าทำตัวเหมือน"อึ่ง"อยู่ในถัง
คนจับขังเห็นเพื่อนเหมือนก้อนหิน
เหยียบปีนป่าย หัวเพื่อน เป็นอาจิณ
สุดท้ายสิ้น ใจโดย เขาโรยเกลือ

๘๒๘
อย่าด่าคนลับหลังหวังเอาหน้า
เพิ่มราคา ของตน ให้คนเชื่อ
เพื่อนร่วมงานก็เหมือนเพื่อนร่วมเรือ
แม้นเขารู้ เขาจะเบื่อ แค้นชิงชัง

๘๒๙
มีประเด็น ที่เห็น เป็นอย่างนี้
ณ หมู่บ้านหนึ่งมีอยู่ีหลายหลัง
บ้านติดกัน แค่ขอบ รั้วกั้นบัง
ใหม่ก็ยัง รู้จัก เหมือนรักกัน

๘๓๐
บ้านหนึ่งชอบอยู่อย่างสงบเงียบ
บ้านหนึ่งชอบเอาเปรียบโน่นนี่นั่น
ลับหลังชอบ
นินทา สารพัน
วันทุกวัน คันลิ้น ชอบนินทา

๘๓๑
ในปีนั้น น้ำท่วม ทั้งหมู่บ้าน
มีหน่วยงานแจกอาหารทั้งเสื้อผ้า
บ้านรักสงบ มีเรือ ขนของพา
ไปขนถ่าย เอามา ได้่แปดชุด

๘๓๒
แต่บ้านมี เก้าหลัง จึงยังขาด
เจ้าของเรือ พายวาด ไม่ครบจุด
จะแจกบ้าน นินทา คนยื้อยุด
ท้ายที่สุด ให้เรือพาย ไปเอาเอง

๘๓๓
ความที่ไม่คุ้นงานการพายเรือ
สายน้ำเหนือไหลแรงเหมือนแกล้งเร่ง
เจ้าเรือน้อย ลอยโล่ง ก็โคลงเคลง
เดี๋ยวเดียวเอง ก็คว่ำ ถลำไป


๘๓๔
การสร้างความชิงชังด้วยคำพูด
ปากเหมือนตูดตดเหม็นเป็นนิสัย
เหมือนคำพูดอุบาทว์อนาถใจ
สิ่งจัญไร แย่ล้วน ไม่ควรทำ

๘๓๕
ถูกนินทา ว่าร้าย แม้ไม่รู้
ต้องมีผู้ บอกกัน วันยังค่ำ
ชอบรังแก ด้วยวาจา เป็นประจำ
แม้ลับหลัง ก็จะทำ ใช้กรรมเวร

๘๓๖
พระุพุทธองค์ทรงสอนพรหมวิหารสี่
ข้อสามมี ความหมาย ให้รู้เห็น
"มุทิตา" คือยินดี จงแจ้งเจน
ใครเขาเด่น ฝึกใจ ร่วมยินดี

๘๓๗
"อุเบกขา" ข้อสี่ นี้ฝึกไว้
อย่าเย้ยเยาะแม้นใครเศร้าหมองสี
อย่าซ้ำเติม ผู้แพ้ และเสียที
อันข้อนี้ ใช้ได้ดี ในกีฬา

@
23/06/2555

ช่วยราชการที่ สสวท.

๘๓๘
ได้ฝึกฝนการเขียนเรียนรู้แฟลช
ปีสองห้า สี่แปด ถูกเรียกหา
สถาบัน แห่งหนึ่ง ติดต่อมา
งานเข้าตา สำนัก วิชาการ

๘๓๙
ให้ช่วยสร้างซอต์ฟแวร์เผยแพร่ใหม่่์
ให้เพื่อนครูทั่วไทยสอนลูกหลาน
ทุกวันพุธ หยุดสอน ไปช่วยงาน
สสวท. เหมือนบ้าน แต่นั้นมา

๘๔๐
ได้รับเกียรติเป็นผู้ชำนาญการ
ได้สืบสานส่งเสริมการศึกษา
คณิตฯประถมวิจัยจัดพัฒนา
ได้ค้นคว้าหาทางสร้างชิ้นงาน

๘๔๑
จึงเกิดสื่อดิจิทัลคณิตศาสตร์
โจทย์สามารถตั้งบวกลบคูณหาร
ให้นักเรียน ฝึกฝน จนชำนาญ
วางพื้นฐานให้เพื่อนครูดูทั่วไทย

๘๔๒
โหมงานหนัก อดนอน พักผ่อนน้อย
ก็เลยพลอย เจ็บป่วย ด้วยโรคใหม่
เป็นโรคฮิต ติดตัว โรคหัวใจ
เข้าคืบคลาน โหมใส่ ไม่ตั้งตัว

๘๔๓
นั่งหน้าจอเขียนโปรแกรมอยู่ดีดี
กำลังมี เรื่องใหม่ คิดในหัว
แก้ปัญหา ค้างคา ตาเริ่มมัว
มือเริ่มรัว แป้นพิมพ์ จิ้มกระจาย

๘๔๔
สร้างคำสั่งเสร็จหมดกดเอ็นเทอร์
เจอก็เบลอมืดดำทำหน้าหงาย
ตื่นตระหนกหัวใจคงใกล้วาย
คงต้องตาย แล้วโธ่ โอ้ตัวเรา
@

๘๔๕
ดุ่มเดินตามผู้คนกลุ่มใหญ่ใหญ่
ก็ไม่รู้ ไปไหน เดินตามเขา
มีคนแก่เด็กผู้ใหญ่เคียงข้างเรา
ยินเสียงสั่งเบาเบา"เอ้า ตามมา"

๘๔๖
บางครั้งเสียงโอดโอยตะโกนออก
เสียงตะคอกทนหน่อยสิเธอจ๋า
จมูกยัง เคยชิน ได้กลิ่นยา
เหมือนเคยมา ที่นี้ จนเคยคุ้น

๘๔๗
เงยหน้ามองจ้องไปเหมือนใกล้ถ้ำ
สีแดงกล่ำเข้าใกล้เหมือนไฟหมุน
เห็นผู้คน แย่งเข้า กันชุลมุน
คนหลังดุน ให้เรา เดินเข้าไป

๘๔๘
ก็เอนหลัง ฝืนไว้ ฉันไม่เข้า
ฉันลืมเอาของสำคัญอันรักใคร่
ฉันต้องกลับไปเอาแต่โดยไว
มือเย็นเย็นของใครมาจับดึง
@

๘๔๙
ส่งเสียงเรียกตื่นจ้าหมอมาแล้ว
หูไม่แว่ว ฟังไป ให้หูผึ่ง
ตื่นลืมตาในจมูกสายยางตรึง
เข้าใจแล้ว มาถึง โรงพยาบาล


๘๕๐
เคยอยู่วัดหลายปีตอนยังเล็ก
สมัยเด็กเคยมองภาพผ่านผ่าน
ภาพนรกภาพสวรรค์ชั้นวิมาน
วัดจัดการ ติดไว้ ในศาลา

๘๕๑
ท่านเตือนพุทธบริษัทหัดฉุกคิด
อยากสถิต ที่ใด ในภาคหน้า
เคยมองภาพ ทุกวัน จนติดตา
พอตื่นมา เลยรู้ว่า ฉันฝันไป

๘๕๒
สิบสองวันนอนนานการรักษา
ผ่านเวลา วิกฤติ คิดแก้ไข
ฝังขดลวดสองเส้นอยู่ข้างใน
ให้หัวใจ เลือดผ่าน สะดวกดี

๘๕๓
หากแม้นเป็นโรคนี้หลายปีก่อน
คงแน่นอนใจวายกลายเป็นผี
ปัจจุบันมากมายหลายวิธี
หมอเขามี วิชา รักษาคน

๘๕๔
ต้องกินยาเช้าเย็นเป็นสิบเม็ด
อาหารเผ็ด เค็มมัน นั้นไม่สน
ค่ายาแพงแผงละพันนั่นน่าจน
แต่เบิกได้ด้วยเป็นคนทำราชการ

๘๕๕
ค่ารักษา ปีหนึ่ง ถึงนับแสน
รัฐจ่ายแทนค่ายามหาศาล
เมื่อชีวิต ได้อยู่ ดูโลกนาน
ต้องทำการตอบแทนคุณแผ่นดิน

๘๕๖
จะทำแต่ สิ่งที่ดี มีประโยชน์
สิ่งเป็นโทษหากมีหลีกหนีสิ้น
แม้นเป็นคุณขอบำเพ็ญเป็นอาจิณ
มุ่งถวิล กระทำ แต่กรรมดี

@
๘๕๗
บ้านเมืองเราอยู่เย็นเป็นสุขได้
ต้องร่วมใจ พัฒนา มากกว่านี่
ความรักชาติในหัวใจแม้นไม่มี
ประเทศเรา จะดี ได้อย่างไร

๘๕๘
ดูรอบรอบ บ้านเรา เขามุ่งมั่น
ร่วมมือกันพัฒนาเป็นการใหญ่
เมื่อก่อนเมื่อเอ่ยถึงประเทศไทย
รู้หรือไม่ เราแพ้ แค่ japan

๘๕๙
เอเชียนเกมส์ สี่ปี มีหนึ่งครั้ง
ตำแหน่งรั้งเหรียญทองที่สองแน่น
มาบัดนี้แข่งเมื่อไรให้ขาดแคลน
ลำบากแสนกว่าจะได้มาสักอัน

๘๖๐
อยากให้ลูกหลานไทยใฝ่เรียนรู้
ได้ก้าวสู่ ถึงฝั่ง ที่หวังฝัน
เติบโตไปเป็นพลังอันสำคัญ
ช่วยสร้างสรรค์ชาติไทยให้รุ่งเรือง

๘๖๑
อย่าเห็นตนสำคัญกว่าใครอื่น
อย่าเฝ้าชื่นเฝ้าชมสร้างปมเขื่อง
รู้จักการ ให้อภัย เมื่อใจเคือง
เมื่อฟูเฟื่อง บริจาค ผู้ยากไร้

๘๖๒
มีศีลธรรมย่อมดีต่อชีวิต
ทั้งมีจิตแน่นหนักรู้จักให้
ไม่อิจฉาตาร้อนค่อนแคะใคร
รู้อภัยอย่าเอาแต่แค่ติเตียน